Haaksbergen Natuurlijk door de ogen van Aart Müller

Aart Müller is een man van de klok. Die woordspeling is snel gemaakt bij binnenkomst in zijn werkkamer thuis aan de Bizetstraat in Haaksbergen. Aan de muur hangen tal van klokken. Op de werktafel staat ook een uurwerk. Die klok tikt niet, maar daar zal spoedig verandering in komen. Müller gaat het uurwerk repareren. Net zoals hij in de achterliggende zes decennia al zoveel klokken weer aan de praat heeft gekregen. Hoeveel dat er zijn? Müller kan een glimlach niet onderdrukken als hem die vraag wordt gesteld. “Vele honderden. Nee, ik denk wel duizenden. Geen idee hoeveel het er zijn geweest. Ik heb ze nooit geteld”, zegt de klokkenexpert uit Haaksbergen.

Klokken repareren verveelt nooit

Vroeger een winkel aan Blankenburgerstraat

Aan stoppen denkt hij niet. Klokken repareren verveelt hem nooit. “Ik heb nog steeds veel plezier in het repareren van klokken. Na mijn pensionering ben ik hier gewoon mee doorgegaan. Waarom zou ik ook stoppen? Iemand anders gaat vrijwilligerswerk doen na zijn pensionering, maar ik vind het nog altijd leuk om klokken te maken. Dat zal wel altijd zo blijven”, zegt Müller, die jarenlang met zijn vrouw Joske een winkel had aan de Blankenburgerstraat. Juwelier-Horloger Müller zat in het pand waar tegenwoordig Phone House Haaksbergen zit. Veel Haaksbergenaren vanaf vijftig jaar zullen zich dat ongetwijfeld nog herinneren. Müller was een begrip in Haaksbergen. Tikt de klok thuis niet meer? Even naar Müller bellen en de klok naar de winkel aan de Blankenburgerstraat brengen. Menig Haaksbergenaar heeft dat gedaan. “Ik haalde de hele klok uit elkaar en repareerde die. Vaak waren de assen in de klok versleten. Met het uit elkaar halen, repareren en weer in elkaar zetten was ik meerdere uren bezig. Soms twee uur, maar ook wel eens vijf uur”, zegt Müller.

Meestal twee in de week

Precisie en technisch inzicht zijn vereist voor dit ambacht. Bovendien is de ene klok de andere niet. “Klokken van Engelse makelij zijn het makkelijkst om te repareren.” Ook zijn er klokken die Müller veel minder graag op de werktafel ziet. Met een koekoeksklok doe je hem geen plezier. “Het merendeel van de klokkenmakers heeft daar een hekel aan. Ik ook. Het materiaal in die klok is heel dun. Het is een probleem om de koekoeksklok weer in elkaar te zetten.” Jaarpendules zijn evenmin eenvoudig te repareren. Maar voor de rest van de klokken draait Müller zijn hand niet om. De Haaksbergenaar kwam al op jonge leeftijd in aanraking met dit ambacht. “Mijn ouders hadden een juwelierszaak in Borculo. Ik wilde uurwerkhersteller worden. Een jaar of zeventien of achttien zal ik geweest zijn toen ik de eerste klok repareerde; ruim zestig jaar geleden ongeveer. In 1973 zijn we verhuisd naar Haaksbergen. Daar konden we aan de Blankenburgerstraat een eigen zaak beginnen”, zegt Müller, die samen met zijn vrouw in de winkel stond. Begin deze eeuw ging de zaak dicht. “Dat is inmiddels alweer meer dan 22 jaar geleden. Maar ik ben dus niet gestopt met mijn werk. Thuis ben ik verdergegaan met klokkenreparaties. Op straat in Haaksbergen word ik daar ook nog wel eens over aangesproken. Dan wordt me gevraagd of ik nog klokken maak. Dat doe ik dus nog steeds. De laatste jaren zijn dat er meestal twee in de week.”

Vrees dat klokkenmakersvak uitsterft

In zijn jonge jaren was er voor deze ambacht nog veel interesse. Het klokkenmakersvak anno 2026 lijkt echter een uitstervend beroep. “Er zijn nog genoeg klokken te repareren nu en in de toekomst. Een klokkenmaker kan er zijn brood wel mee verdienen, dat weet ik zeker. Maar er zijn heel weinig leerlingen, die naar de vakschool gaan om klokkenmaker te worden. Ik las dat er dit jaar maar vijf zijn in heel Nederland.” Müller schetst een somber beeld voor de toekomst. Hij vreest dat het vak uitsterft. Zelf wil hij zo lang mogelijk klokken blijven maken. “Ik heb er plezier in. Dus ga ik door zolang het kan.”