Haaksbergen Natuurlijk door de ogen van Wim Oltwater

Terug in de tijd

Het leven van Wim Oltwater is onlosmakelijk verbonden met het Lankheet. Hier in dit enorme natuurgebied met bos, heide en de Buurserbeek stond zijn wieg in 1946. In zijn kinderjaren woonde hij in boerderij De Oppasser aan de Assinkweg. Zijn opa Derk-Jan Loman was boswachter. Het bos was voor Wim in die eerste levensjaren een grote speeltuin. Hij verhuisde daarna met zijn ouders naar Haaksbergen en tijdens zijn werkzame leven in het onderwijs woonde hij in Arnhem. Maar na zijn vervroegde pensionering keerde hij met zijn vrouw Joke terug naar Haaksbergen.

Over het Lankheet zijn vele verhalen te vertellen

Het Lankheet

Natuurlijk, het Lankheet was er nog steeds in dat jaar van zijn terugkeer. In 2007 was dat. Maar Het Lankheet van het eerste decennium na de Tweede Wereldoorlog was niet meer Het Lankheet van na de eeuwwisseling. Het droge bos van weleer is natter geworden. Veel natter. Het natuurbeheer is veranderd. In de jaren na de eeuwwisseling was er een grootschalig project in samenwerking met de landbouwuniversiteit Wageningen om beekwater te zuiveren met behulp van rietvelden. Ook kwamen er vloeiweiden en kunst met onder meer een grote houten boog en stapstenen. “Kunst en natuur gaan prima samen. Kunstuitingen zijn hier heel mooi geïntegreerd in de natuur. Voor het ontstaan van het waterpark in dit deel van het Lankheet heeft Europa subsidiegelden beschikbaar gesteld. Voorwaarde was dat er ook plek voor kunst moest zijn. Dat hebben we hier op een heel mooie wijze kunnen realiseren”, zegt de Haaksbergenaar.

Geen geheimen

Het Lankheet kent voor Olwater geen geheimen. Ooit was het woeste grond. Later werd het een productiebos. “Op zaterdagen waren er vroeger verkoopdagen. Bomen werden gekapt zodat boeren en particulieren hout konden kopen. Boeren kochten het bijvoorbeeld om er afrastering voor het vee van te maken. Ook werden er balken van gezaagd. Bovendien werd het als brandhout verkocht. Weet je dat er zelfs hout uit het Lankheet nu in de gedempte mijnen in Limburg ligt? In de eerste decennia na de Tweede Wereldoorlog werd hout uit het Lankheet verkocht als stuthout in de mijngangen. Het dennenhout uit dit bos was daar geschikt voor.”

Vele verhalen

Over het Lankheet zijn vele verhalen te vertellen. Oltwater doet dat bijna elke zaterdag als er een excursie is in dit natuurgebied ten zuiden van Haaksbergen. Belangstellenden krijgen dan uitleg over het Lankheet. Ook kunnen groepen zich aanmelden voor een rondleiding op een andere dag in samenspraak met Oltwater. “Ik denk dat ik al met al inmiddels wel driehonderd rondleidingen heb gegeven. Dat doe ik graag. Het zal ongetwijfeld te maken hebben met mijn achtergrond in het onderwijs; het overdragen van kennis. Niet alleen het Lankheet heeft mijn interesse, maar ook de geschiedenis van Haaksbergen. Ik ben ook gids van dorpswandelingen in de zomermaanden”, zegt de oud-onderwijzer en schooldirecteur. Intussen is Oltwater echt een man van het dorp geworden. Hij is tevens voorzitter van de Historische Kring Haaksbergen en was politiek actief als PvdA-raadslid.

Een rondleiding in het Lankheet

Een rondleiding in het Lankheet begint in het veldwerkcentrum aan de Lankheterweg. Daar drinken de deelnemers eerst een kop koffie en vertelt Oltwater alvast wat wetenswaardigheden, voordat de wandeling begint. “Dit is een bijzonder gebied voor Haaksbergen. Heel anders dan het Buurserzand en Haaksbergerveen. Maar tijdens een excursie kunnen we in het Lankheet niet alles bekijken. Daarvoor is het gebied veel te groot. De excursie is daarom nooit hetzelfde. De ene keer is er meer uitleg over het waterpark, een andere keer blijven we langer bij de vloeiweiden, de broekbossen en het aangepaste deel van de Buurserbeek. Die heeft verderop zijn oude loop teruggekregen en meandert nu veel meer.”

Meer informatie over het Lankheet is te vinden op de officiële website: www.hetlankheet.nl